در اين تحقيق طي چهار فصل و خاتمه ، از اهميت و ضرورت توجه به قرآن و ارزش معارف و مفاهيم قرآن براي محقق ساختن يك جامعه ايده­آل و اسلامي ياد شده و مشخص گرديده است كه شيعيان تنها گروهي هستند كه به طور واقعي به تكريم و تجليل قرآن و احياء معروف آن پرداخته و در نشر و تبليغ علوم قرآن و آموزه هاي قرآني كوشا هستند . شيعيان تكريم قرآن را از اهل بيت (ع)‌كه خود حاملان واقعي قرآن هستند آموخته اند كه به قرآن تمسك كرده و پاسدار حقايق آن باشند . نويسنده به شيوة جدلي برخي از انحرافات عالمان اهل سنت و تفكرات مخرب آنها نسبت به قرآن و اعجاز قرآني اشاره كرده و اين تفكرات را نشانه ضديت با حقايق قرآن دانسته است . يكي از انديشه هاي انحرافي كه عمدتاً در تفكرات سلفيه و وهابيت نمود يافته قرآن بدون اهل بيت (ع) و بدون مراجعه به راسخون در علم است كه طبق روايات مصدر اصلي تفسير و تأويل قرآن هستند . نويسنده ضمن نقد اين انديشه ، از ويژگي ها و اوصاف زبان قرآن ، رابطه صحابه و قرآن و مصاحف قرآني و اعجاز قرآن بحث كرده و ديدگاه نسخ تلاوت و آيات منحول و ديگر انحرافات اهل سنت را رد كرده است .