در معارف توحیدی،صفات پروردگار از مباحث پرتنش در طول تاریخ اسلام بوده است، به هرحال اهتمام به شرح و توضیح احادیث توحیدی خصوصاً صفات پروردگار _با اینکه تنها راه نیل به حقیقت مطلب رجوع به کلمات خاندان وحی است_ کمتر بوده است.
اولین باب از ابواب مربوط به صفات در توحید صدوق، باب قدرت است، این باب متضمن هفده روایت است که تک تک احادیث جداگانه مورد شرح و توضیح تفصیلی قرار گرفته اند.
در این نوشتار نیز درمقدمه جایگاه خبر واحد از جهت صدور و استناد به معصوم و استفاده‌ی معارف اعتقادی از آن تبیین شده و روایات اعتقادی با یک تقسیم بدیع به چهار گروه منقسم شده است و به مناسبت روایات احتجاجیه‌ی اهل‌بیت به توضیح مفهوم جدال احسن به طور کامل پرداخته شده است.
در جهت دلالت نیز بحث نقل به معنا یا به الفاظ امام در روایات مورد سخن قرار گرفته است زیرا در شرح حدیث الفاظ مورد دقّت قرار می‌‌گیرند و این مسئله باید تبیین گردد که راویان تعبیر به عین الفاظ امام نموده‌اند یا به نقل معنا اکتفا کرده‌اند.
از اختصاصات این نوشتار، اعتبارسنجی تک تک روایات مورد شرح است که قبل از شرح حدیث، اعتبار صدوری و سندی آن بحث شده است.
در شرح حدیث نظارت به آیات قرآن در مباحث مرتبط و توضیح آن‌ها و ارتباط آن حدیث با قرآن مشهود است.از طرف دیگر به شروح سابق موجود از آن حدیث چه در شروح توحید صدوق (همچون شرح قاضی محمّد سعید قمی و نورالبراهین یا أنیس الوحید في شرح التوحید سیّد نعمت اللّه جزائری)و چه در کتب دیگر که این حدیث را مطرح نموده‌اند، نظارت داشته و به نقض یا ابرام آن‌ها پرداخته است.